Ik heb gisteravond nog Mario Aerts aan de lijn gehad. Hij voelt zich goed, dank u. Zijn persoonlijke ambities in “La Grande Boucle” zijn beperkt. Noodgedwongen, in opdracht van de teamleiding dus. Het wordt een Ronde in dienst van, vooral dan van Cadell Evans. Hoewel. Zondag was hij ook één van de locomotieven die, misschien tegen beter weten in, meter voor meter knokten om Robbie McEwen na diens val terug voorin te brengen. Met succes trouwens.
Mario rijdt mijns inziens een meer dan knap seizoen. Voor het eerst sinds lang steekt hij weer echt de neus aan het venster. De vechtersmentaliteit is terug, de gebetenheid om te “accrocheren” als het (te) snel bergop gaat. Ook het geloof in eigen kunnen, zijn vroegere gedrevenheid zijn er weer. De liefde voor de stiel, zeg maar. Weinig renners rijden meer wedstrijden dan Mario. Mogelijk rijdt hij dit jaar zelfs de drie grote ronden, naast vroeger al Parijs-Nice, de Ronde van het Baskenland en nog wat slopend wielerwerk. In de Giro mocht hij voor zichzelf rijden, en haast met de moed der wanhoop vocht hij zich binnen de top-20. En laat ons eerlijk zijn, dat was mooi, en ook wel het hoogst haalbare. Tijdens de nu volgende weken wordt het, met de neus in de wind, werken in de schaduw van Cadell. Figuurlijk dan toch. Letterlijk zullen de rollen net omgekeerd zijn, vooral richting zuiden dan. Zelf meegaan in een vroege ontsnapping zit er dit jaar niet in. Cadell zo lang mogelijk bijstaan in diens gooi naar het geel is de enige opdracht.
Ik ben echt wel tevreden. Ik zie wat ik hoopte te zien toen Mario me vorig jaar vroeg om terug samen te werken. En geloof me, er zit nog meer in. Het kopke, daar gaat het om. En dat zit goed. Hij heeft nog wel enkele goede jaren in het verschiet. Zoals ik het vroeger al eens zei: Le nouveau Mario est arrivé.
Een van de mooiste wielerherinneringen die ik heb, is de overwinning van Mario Aerts boven op de muur van Huy. Beukend, sleurend, haalt hij het? Haalt hij het niet? Hij haalde het! Weinig keren in het publiek zoveel bewondering en vooral sympathie gezien voor een renner. Geen die-hard supporters, geen die-hard tegenstanders zoals de meeste toppers hebben. Mario is gewoon een sympathieke kerel, waarschijnlijk te weinig "branie" om tot de allergrootsten te behoren. Misschien zelfs iets te weinig power om een echte kopman te zijn. Veel te bescheiden ook. Alhoewel hem dat siert. Mario Aerts is een coureur van echt werken, zich wegcijferen voor anderen en als hij zijn kans krijgt er zelf voor te gaan. Zijn eigen kans gaan lukt vaak niet, op een uitzonderlijk moment na. Mario, dat is vallen en weer opstaan, winnen en vaak verliezen. Als je het mij vraagt, een echte coureur, geen hoogvlieger maar o zo dankbaar, keihard werkend zonder de nodige "producten" in zijn reistas. Mario is gewoon een echte, cleane coureur! Chapeau Mario!
Geplaatst door: Jo | 11-7-07 om 9:16
mario aerts, rik verbrugge, als ik aan de ene denk , denk ik automatisch aan de andere. Geen suppertoppers, maar ze kunnen alletwee verdomme hard rijden. Ik las echter in deze blog dat mario koos voor lotto omdat hij bij telecom zichzelf teveel moest wegcijferen. Maar nu lees ik in deze zelfde blog dat hij nu ook bij lotto hetzelfde moet doen. Kan niet goed volgen...nu al bij al zal hij waarschijnlijk wel in andere wedstrijden zijn gang mogen gaan. De vuelta misschien? Om te eindigen, kzie ze graag-rik en mario- rijden. Ik herinner mij ook nog het intervieuw op tv na ne rit in de tour toen een tvreporter vroeg aan mario of hij niet te veel betaald werd????Rechtstreeks op tv...onbeschoft, en nee, geen enkele wielrenner wordt teveel betaald als ge die luie voetballers ziet.
Geplaatst door: jean-marie | 10-7-07 om 22:44